یازدهم بهمنماه، پردیس سینمایی ملت زودتر از همیشه بیدار شد. صفهای نامنظم خبرنگاران، صدای گفتوگوهای پراکنده درباره جدول نمایش و گمانهزنیها درباره کیفیت آثار، نشان میداد که چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر رسماً کلید خورده است. ملت آزاد آنلاین – انتخاب پردیس ملت به عنوان سینمای اهالی رسانه، بار دیگر این مجموعه را به قلب تپنده تحلیلها، نقدهای اولیه و حاشیهسازیهای غیررسمی جشنواره تبدیل کرده است.
سانس اول؛ شروعی متفاوت با تنها انیمیشن جشنواره
جشنواره با یک انتخاب غیرمنتظره آغاز شد؛ انیمیشن سینمایی «نگهبانان خورشید».
طلوع فجر با نمایش یک اثر در قالب پویانمایی، آن هم در بخش خارج از مسابقه، برای بسیاری از خبرنگاران یادآور جای خالی انیمیشن در رقابت اصلی جشنواره بود.
فیلم سینمایی «نگهبان خورشید» تنها انیمیشن حاضر در «چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر» است.
اگر چه «نگهبانان خورشید» سودای سیمرغ ندارد، اما توجهها را به خود جلب کرد؛ هم به دلیل سوژه متفاوت و هم بهواسطه پرداختن به شهر سوخته، یکی از کهنترین نمادهای تمدنی ایران.
اهالی رسانه واکنشهای متفاوتی به این انیمیشن داشتند. بخشی از اهالی رسانه فیلم را تلاشی قابلتقدیر برای پیوند تاریخ و ماجراجویی کودکانه میدانستند و گروهی دیگر معتقد بودند اثر میتوانست جسورانهتر و سینماییتر باشد.
صداپیشگی چهرههای شناختهشدهای چون محمدرضا علیمردانی و نیما رئیسی، از معدود نقاطی بود که تقریباً اجماع نسبی درباره کیفیت آن وجود داشت.
سانس دوم؛ ورود به فضای تیره «غوطهور»
با پایان سانس اول، فضای شاد و رنگی انیمیشن جای خود را به حالوهوایی سرد و جدی داد. «غوطهور» در دومین سانس، مخاطبان را به دل یک درام اجتماعی-جنایی برد؛ فیلمی که از همان دقایق ابتدایی نشان داد قرار نیست با روایتهای ساده و خطی سروکار داشته باشد.
کارگردان روحانی این فیلم تماشای آن را جذابتر هم میکرد. شخصیت افسر میانسال اداره آگاهی، محور اصلی داستان است؛ شخصیتی که گذشته حرفهایاش، اکنون به نقطهای حساس رسیده و هر تصمیم او میتواند آیندهاش را تغییر دهد.
در راهروهای پردیس ملت، بعد از نمایش فیلم، بحثها بیشتر حول بازیها شکل گرفت. حضور مهران غفوریان در نقشی جدی، یکی از پرتکرارترین موضوعات گفتوگوی خبرنگاران بود؛ نقشی که فاصله محسوسی با تصویر کمدی همیشگی او دارد. برخی منتقدان، «غوطهور» را فیلمی آرام اما پرتنش توصیف کردند که بیش از حادثه، بر تعلیق روانی تکیه دارد.
سانس سوم؛ امنیت، جاسوسی و «غبار میمون»
آخرین سانس روز اول، رنگوبوی امنیتی به جشنواره بخشید. «غبار میمون» با قصهای پیچیده درباره یک نیروی ارشد امنیتی و یک دانشمند علوم شناختی، تلاش دارد مخاطب را وارد بازی اطلاعاتی میان نیروهای داخلی و سرویسهای بیگانه کند.
فیلم آرش معیریان، نسبت به دو اثر قبلی، روایت پرحادثهتری دارد و بر تعلیق و ضرباهنگ متکی است.
پس از پایان نمایش، دو نگاه متفاوت در میان اهالی رسانه شکل گرفت؛ گروهی فیلم را گامی رو به جلو در ژانر امنیتی سینمای ایران میدانستند و گروهی دیگر معتقد بودند حجم اطلاعات و شخصیتها، گاهی روایت را شلوغ کرده است. با این حال، بازی علی دهکردی و پژمان بازغی از جمله نکاتی بود که توجه بسیاری را جلب کرد.
روز اول؛ تنوع بهجای هیجان
روز نخست چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، بدون اتفاقات جنجالی یا حاشیههای بیرونی پررنگ سپری شد، اما از منظر محتوایی، روزی متنوع و قابل تأمل بود. از انیمیشنی تاریخی و نوجوانانه تا درامی اجتماعی و در نهایت تریلری امنیتی، پردیس ملت در اولین روز جشنواره تصویری چندلایه از سینمای ایران ارائه داد؛ تصویری که اگرچه هنوز زود است درباره کیفیت کلی آن قضاوت شود، اما نوید جشنوارهای با طیف روایی گسترده را میدهد.
باید دید در روزهای آینده، این تنوع به نقطه قوت فجر ۴۴ تبدیل میشود یا در ازدحام آثار، رنگ باخته و در هوای سرد بهمن ماه یخ میزند!
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید